logo_background
next previous

Turkse koffie kunst

4 Turkse koffie © Turks Verkeersbureau Imeanit BREED

De traditie van de Turkse koffie is bijzonder. Zo bijzonder zelfs dat UNESCO het op de lijst van immaterieel werelderfgoed plaatste. De bereidingswijze is de oudste die bekend is en is al sinds de 16e eeuw onderdeel van het culturele leven. Koffiehuizen waren toen al, en zijn nu nog steeds, populair bij alle lagen van de bevolking.

Net als de çay (Turkse thee) is deze kahve vaak erg sterk, dus een klein kopje volstaat. De Ottomanen gebruikten koffie niet alleen om na de maaltijd de spijsvertering op gang te brengen, de drank was ook op traditioneel gebied van belang. Zo was het gebruikelijk om een aanstaande bruid bij het bekend maken van de verloving koffie te laten bereiden voor de schoonfamilie. Dat is nog een hele kunst. In een klein pannetje worden fijngemalen koffie, water en suiker gemengd en aan de kook gebracht. Als er een schuimend laagje ontstaat, wordt het overgegoten in de kopjes. Hoe beter de koffie smaakt, hoe geschikter de nieuwe schoondochter is. Er gaan verhalen de ronde van meisjes die niet wilden trouwen en daarom zout in de koffie deden of hun brouwsel op een andere manier slecht lieten smaken, zodat schoonmoeder en –vader haar als ongeschikte bruid voor hun zoon zouden zien... Tegenwoordig is het koffiezetten voor de schoonfamilie meer een gewoonte, zonder dat de geschiktheid van de vrouw wordt afgelezen aan haar koffie.

 

Koffiedik kijken

Een andere Turkse koffietraditie is het koffiedik kijken. Omdat er bij het zetten van de kahve geen filter wordt gebruikt, blijft er drab onderin het kopje achter. Het is daarom heel belangrijk de koffie langzaam en voorzichtig te drinken, zodat de naar de bodem gezonken koffiedeeltjes niet in je mond terecht komen. Met wat er in je kopje achter blijft kan een getrainde dame of heer een kijkje nemen in de toekomst. Kwestie van een kopje ondersteboven op het schoteltje zetten en kijken welke figuren er in de drab ontstaan. Leuk om een keer te laten doen, ook als je er niet in gelooft.